TARNOGÓRSKIE FORTELE

         

Pięć opowiadań ze zbioru „Obcy i inne tarnogórskie opowiadania” Mieczysława Filaka rekonstruuje (lub konstruuje) historię miejsc szczególnych w topografii naszego miasta. Oprócz lokalnego kolorytu spaja je sensacyjna konwencja, w jakiej autor przedstawia okoliczności budowy kościoła św. Anny, pojawienia się rzeźby w narożnej ścianie budynku Sedlaczka, założenia parku miejskiego czy udostępnienia zwiedzającym Sztolni Czarnego Pstrąga. Każde z opowiadań organizuje się wokół jakiegoś fortelu, zakładu czy wręcz spisku. Ten schemat fabularny (znany czytelnikom powieści historycznych) w ostatnich latach z powodzeniem odświeżyła literatura popularna (choćby w tekstach Dana Browna czy Carlosa Ruiza Zafona). Filak zgrabnie (a czasem zabawnie) korzysta z możliwości, jakie stwarza konwencja. Równocześnie z życzliwością traktuje wszystkich swoich bohaterów. Dostrzega ich

 

ograniczenia i aluzyjnie bawi się nimi (na przykład przedstawiając jakby skądś znaną sesję rady miejskiej w opowiadaniu „Burmistrz i proboszcz w Dolinie Hinnom”). Jednak bohaterów nie demonizuje (najbliżej stworzenia postaci demonicznego antagonisty jest w opowiadaniu „Młody husarz”). Taka właśnie postawa odróżnia tarnogórskie opowiadania od schematów stosowanych w tekstach Browna czy Zafona. Wprowadzenie postaci demonicznych wrogów z pewnością wzmocniłoby napięcie, jednak byłoby chyba sprzeczne z postawą autora wobec lokalnej przeszłości. Cechuje go bowiem przekonanie, że (mimo swoich ograniczeń) jej bohaterowie jakoś służyli „wspólnemu pożytkowi” (a nie tylko prywatnym interesom). Książkę ilustrują rysunki Małgorzaty Filak (absolwentki Staszica) i Katarzyny Filak (obecnie uczennicy klasy 3f). Tekst dostępny w bibliotece szkolnej.

 

 

  

Kategoria: Książki