W GŁĄB UMYSŁU

         

W naszej szkole od listopada 2013 roku prężnie działa koło psychologiczne. Razem z panią prof. Aleksandrą Paszek uczniowie „czytają” portret sfery psychicznej człowieka. Próbują rozszyfrować ludzkie zachowania i odpowiedzieć na nurtujące pytania dotyczące umysłu. Młodzież na cotygodniowych spotkaniach zagłębia się w psychikę człowieka. Zajmują się nauką, której przedmiotem zainteresowania jest człowiek (czy grupa ludzi) a jej celem jest badanie zachowania i procesów psychicznych. W uproszczeniu można powiedzieć, że uczniowie poszukują odpowiedzi na pytanie: jaka jest natura ludzka? Aby uzyskać odpowiedź poddają analizie procesy wewnętrzne jednostki oraz procesy, jakie zachodzą w środowisku społecznym. Uczniowie naszej szkoły co roku biorą udział w Ogólnopolskim Turnieju Wiedzy Psychologicznej organizowanym przez magazyn psychologiczny „Charaktery”. W tym roku eliminacje do VI już edycji tego turnieju odbyły się w formie testu-on-line. Uczestnicy wykazywali się nie tylko wiedzą z zakresu dziedziny psychologii, ale także musieli pochwalić się znajomością biologii czy filozofii. Pytania bowiem dotykały różnych kategorii oraz źródeł naukowych. Jedna z uczestniczek turnieju – Patrycja Dąbrowska - tak wypowiadała się o zadaniach: „Zdecydowaną większość pytań stanowiły pytania o układ nerwowy i mózg, m.in. z jakich komórek zbudowana jest osłonka mielinowa, jaką funkcję pełnią komórki glejowe, jaki jest ich procentowy udział w tkance nerwowej, jak wiek wpływa na połączenia nerwowe i wielkość mózgu, jakie ośrodki w mózgu odpowiadają za odczuwanie emocji. Wiele pytań dotyczyło psychologicznych podstaw terroryzmu, np. co skłania ludzi do przynależności do grupy terrorystycznej, co minimalizuje odczuwanie przez nich poczucia winy. Najłatwiejsze dla mnie były pytania polegające na dopasowaniu nazwiska do teorii. Jedno z trudniejszych z kolei to dopasowanie objawu do nazwy choroby (np. gdy pacjentowi wydaje się, że ktoś obcy zamieszkał w jego domu). Ale najtrudniejsze były dla mnie pytania o eksperymenty i badania, ponieważ

 

nie wystarczyła tutaj znajomość wyników badań, lecz także trzeba było na ich podstawie wysnuć wnioski”. Poziom testu był bardzo wysoki, lecz uczniowie Staszica kolejny raz pokazali, że są wszechstronni i do następnego etapu zakwalifikowało się aż sześć osób. W drugim etapie znaleźli się: Patrycja Dąbrowska, Patrycja Rosa, Natalia Mirowska, Nikola Kańtoch, Dariusz Krawiec, Aleksander Gąsior. Wszystkim gratulujemy. Jak powiedział Washington Irving: „Wielkie umysły mają cele, inni mają życzenia”. Szkolne koło psychologiczne ma swoje cele i zamierza dalej odkrywać tajemnice ludzkiego umysłu. Przedstawiamy konspekt naszych zajęć zatytułowanych „Charaktery i adonizacja”: „Psychologia zajmuje się jednym z najbardziej złożonych zjawisk we Wszechświecie, a zagadki, które próbuje rozszyfrować są ekstremalnie trudne. Warto próbować rozwikłać zagadki psychologii. Możesz wykorzystać tę wiedzę do uczynienia naszego świata lepszym, a także łatwiej Ci będzie rozwiązywać swoje problemy osobiste… Jednym z pierwszych psychologów był Teofrast, który skupiał się na filozofii przyrody, a w związku z tym rozbudował metodę obserwacji i stosował ją w badaniach medycznych, meteorologicznych, jak również w rozważaniach charakterologicznych. W swoim dziele „Charaktery” opisał 30 portretów literackich przedstawiających typowe wady ludzkie. Stąd pochodzi nazwa znanego miesięcznika popularyzującego psychologię – „Charaktery” (dostępny w naszej bibliotece). Bardzo ciekawą współczesną postawą jest adonizacja. Termin ten określa nasz stosunek do roli urody, wdzięku i seksapilu, a także do wykorzystywania ich w celu wywieraniu wpływu i osiągania własnych korzyści. Jak każda postawa, także adonizacja składa się z trzech komponentów. Pierwszy, poznawczy, to system przekonań dotyczących roli urody, wdzięku i skuteczności wykorzystywania ich w społecznych interakcjach, własnej atrakcyjności fizycznej i seksapilu oraz umiejętności wpływania tym na innych. Przykładowe stwierdzenia wyrażające te przekonania to: „kiedy umiejętnie wykorzysta

       

się atuty własnego wyglądu, można osiągnąć wszystko”, „mężczyźni/kobiety zupełnie miękną pod moim spojrzeniem”. Drugim składnikiem są emocje związane z posługiwaniem się urodą, wdziękiem i seksapilem (np. „lubię czarować i robić wrażenie na mężczyznach/kobietach”). Trzeci, komponent behawioralny, to gotowość do wykorzystania wdzięku, urody i seksapilu w realizacji własnych celów (np. „gdy załatwiam jakąś ważną sprawę, próbuję czarować, kokietować urzędnika/urzędniczkę”). Badania pokazują, że mężczyźni silniej niż kobiety deklarują gotowość do podejmowania takich zachowań. Może to wynikać ze stereotypowej kobiecej skromności, a większej męskiej instrumentalności w dążeniu do własnych celów, z oczekiwań społecznych oraz z większej akceptacji dla uwodzenia, które inicjują mężczyźni. Adonizacja jest też związana ze skłonnością do monitorowania swojej autoprezentacji (pragmatyk w skali self-monitoringu) i do manipulacji (makiawelizm). Mężczyźni okazują się bardziej pragmatyczni i makiaweliczni niż kobiety – to konsekwencja stereotypu, zgodnie z którym mężczyzna ma być przede wszystkim skuteczny…”

 

         

Kategoria: Artykuł