W PRACOWNI SZTUCZNEGO SERCA

         

12 marca 2014 roku uczniowie klasy 1a o profilu biologiczno – chemicznym wzięli udział w wykładach i warsztatach zorganizowanych w Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii w Zabrzu. Fundacja słynie z wspierania rozwoju polskiej kardiochirurgii oraz wprowadzania do praktyki klinicznej nowoczesnych technik i technologii w zakresie leczenia serca. Przedstawiciel Pracowni Sztucznego Serca mgr inż. Maciej Darłak opowiedział nam o tym, czym jest sztuczne serce i jak powstaje. W Pracowni Sztucznego Serca działają 4 zespoły. Laboratorium Konstrukcyjne prowadzi proces projektowania urządzeń oraz symulację zjawisk zachodzących w modelach matematycznych protez serca i ich elementów. Laboratorium projektuje pulsacyjne i wirowe systemy wspomagania serca. W Laboratorium Badawczym wykonywane są badania hydrodynamiczne i eksploatacyjne oraz szeroki panel badań biozgodności materiałów stosowanych w protezach serca. Laboratorium Procesowe zajmuje się opracowywaniem na skalę laboratoryjną technologii zaawansowanego przetwarzania polimerów oraz wytwarzania elementów i podzespołów protez serca z polimerów. Laboratorium Technologiczne zajmuje się opracowywaniem technologii na skalę seryjną, wytwarzaniem protez serca jako partii prototypowej do badań przedklinicznych i klinicznych oraz jako finalnych wyrobów medycznych stosowanych w praktyce klinicznej. Poznaliśmy cały proces tworzenia sztucznego serca – od projektu do gotowego produktu. Dowiedzieliśmy się, jakie wymogi musi spełniać proteza serca pod względem wielkości, użytych materiałów, zasilania.

 

Dowiedzieliśmy się, jakie problemy napotykają konstruktorzy. Jednym z podstawowych jest problem wykrzepiania krwi, który może nastąpić w niektórych elementach protezy. Dowiedzieliśmy się też, w jaki sposób „przymocować” protezę serca do naszych naczyń wieńcowych. Poznaliśmy wady i zalety pomp pulsacyjnych i wirnikowych oraz obejrzeliśmy, jak działają układy wspomagania serca wyprodukowane w Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii i w innych krajach. Kolejną działającą w FRK pracownią jest Pracownia Bioinżynierii. Mgr inż. Krzysztof Krzysztofik opowiedział nam jak przeprowadzić operację chirurgiczną „przez dziurkę od klucza”. Poznaliśmy historię metod laparoskopowych od czasów najdawniejszych aż do zabiegów z użyciem robotów. Poznaliśmy wskazania do tego typu zabiegów oraz obejrzeliśmy cały szereg narzędzi do zabiegów laparoskopowych. Uczniowie mogli zamienić się w chirurgów i spróbować np. zawiązać pętelkę na sznurku zamkniętym w pudełku tylko przy pomocy narzędzi, którymi dysponuje chirurg podczas takich operacji. Pracownia Bioinżynierii tworzy również pierwszy polski robot kardiochirurgiczny o nazwie Robin Heart. Mieliśmy możliwość manipulacji dwoma prototypowymi urządzeniami tego typu. Udostępniono nam również system do wykonywania wirtualnych operacji. Część warsztatowa cieszyła się ogromnym zainteresowaniem uczniów. Na koniec dr Piotr Wilczek, kierownik Pracowni Bioinżynierii, opowiedział nam o przygotowywanych w Fundacji zastawkach serca. Dowiedzieliśmy się, że przyszłość w tej dziedzinie należy do zastawki autologicznej,

      

tj. biologicznej zastawki serca otrzymanej metodą inżynierii tkankowej, w której bezkomórkowe lub biodegradowalne rusztowanie protezy pokrywane będzie komórkami własnymi pacjenta (izolowanych ze szpiku kostnego). Taka zastawka wolna będzie od komplikacji występujących przy stosowaniu współczesnych protez zastawek (częste wapnienie, reakcje zapalne, większa podatność pacjentów na infekcje, konieczność stosowania leków przeciwzakrzepowych, niska trwałość itp.). Dowiedzieliśmy się też o możliwościach współczesnych terapii komórkowych z wykorzystaniem komórek macierzystych. Wizyta w Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii pozwoliła uczniom spojrzeć z trochę innej perspektywy na współczesną medycynę. Zobaczyliśmy jak wiele różnych nauk (od biologii, przez fizykę i chemię, po mechanikę, elektronikę, informatykę) wspomaga lekarzy w ich pracy.

Aleksandra Kluza

 

 

Kategoria: Artykuł