WSRÓD WSPOMNIEŃ

         

Shigeko Kubota „My father”

„(...) dysponując materiałem filmowym z ostatniego wspólnego Sylwestra, pragnie wyrazić żal i smutek po śmierci ojca. (...) kontaktuje się ze swoją przyjaciółką, szukając pocieszenia. Otrzymuje radę, by nagrać swój płacz. (...) wiele razy ogląda nagranie, z czułością dotyka ekranu i wyciąga ku niemu ręce tak jakby chciała być bliżej ojca lub pragnęła przywrócić go (...) rzeczywistości. Przypomina to postawę małych dzieci (...). Nagranie to staje się swego rodzaju pamiętnikiem, albumem, który poprzez dźwięk i obraz pomaga odczuć obecność bliskiej osoby. Oglądanie go staje się rytuałem. Telewizja, która kiedyś była jedynie elementem rozrywki, teraz staje się (...) częścią naszej rodziny” – Marcelina Pietryga

 

 

Pipilotti Rist „I am Victim of this song”

„(...) ludzie siedzą w restauracji w spokoju, w spokoju oddają się marzeniom, przemyśleniom, rozmowom. (...) Kamera prześlizguje się po wnętrzu budynku jakby ktoś próbował zachować wspomnienie panującej w tym miejscu atmosfery (...). W ostatniej scenie możemy zobaczyć elegancko ubranego kelnera. Jako jedyny patrzy wprost do kamery. (...) Druga przestrzeń (...) – niebo, po którym burzowe, ciemne chmury przesuwają się w niezwykle szybkim tempie. (...) W tle filmu słyszymy piosenkę >>Wicked Game<< w wykonaniu kobiety, mężczyzny i dziecka. (...) Muzyka przyciąga i sprawia, że stajemy się jej >>ofiarami<<. Wszystko w filmie kojarzy się z przemijaniem i wspomnieniami, które (...) pragniemy zachować. (...) Rozsypujące się i znikające zdjęcia na tle płynących po niebie chmur są idealnym sposobem na pokazanie (...) naszej kruchej egzystencji” – Sonia Zdziebło

 

 

 

 
Kategoria: Ciekawostki